Staking MIVB

Na een nieuw geval van agressie is op 15 februari is er een staking uitgebroken bij de MIVB. Er reed de hele dag geen enkele metro, tram of bus. Alvorens het onderzoek rond het incident onderzocht was brak een algemene staking uit. Nadat vakbonden en directie van de MIVB samen met de bevoegde Brusselse excellenties een akkoord hadden bereikt over de indienstneming van meer veiligheidspersoneel, werd na enige druk van de vakbondszijde uiteindelijk wel beslist van het werk te hervatten.

Ofschoon de veiligheidsproblematiek ingevolge het stijgend aantal gevallen van agressie op tram en bus wel degelijk een ernstig probleem vormen, was de reactie van het MIVB-personeel niet in verhouding want ze trof honderdduizenden pendelaars. Terecht stelt men zich vragen bij het feit dat een relatief licht incident een ganse hoofdstad kan lam leggen.

Het is helaas niet het eerste voorbeeld met verstrekkende gevolgen. Uiteindelijk hebben bedrijven als de NMBS, BPost, De Lijn, de MIVB en anderen een publieke functie en worden ze gefinancierd met overheidsmiddelen. Geld van burgers die in ruil een gepaste dienstverlening mogen verwachten. Daarom stelt zich opnieuw de vraag naar twee zaken:

  1. hoe dergelijke spontane acties met verregaande maatschappelijke gevolgen via een herenakkoord met de sociale partners voorkomen?
  2. de vraag om zonder te raken aan het stakingsrecht toch te voorzien in een minimale dienstverlening?

Wat dat laatste betreft kan de analogie met de ziekenhuizen worden getrokken. Daar gaat het uiteraard vaak over een kwestie van leven en dood, maar wat de mobiliteit betreft, gaat het over economische gevolgen, en wel in het bijzonder voor mensen die niets te zien hebben met de incidenten die de oorzaak van dergelijke spontane stakingsacties zijn. In tijden van besparingen mag de burger dan ook terecht eisen dat overheidsmiddelen efficiënt besteed worden.

Ik kreeg van de minister graag een antwoord op de volgende vragen:

  1. Wat wil de minister, eventueel in overleg met collega-ministers, concreet ondernemen om de impact van spontane stakingsacties met verregaande maatschappelijke gevolgen, in het bijzonder op het vlak van mobiliteit, tot een minimum te beperken?
  2. Zal de minister er bij de sociale partners op aandringen om te komen tot een herenakkoord waarin een aanvaardbare regeling inzake dergelijke stakingsacties zal worden overeengekomen?
  3. Zal de minister de invoering van een minimale dienstverlening bepleiten? Staking MIVB Antw

 

 

Commentaar geven is nietmeer mogelijk.